سيد بن طاووس روايت كرده از محمد بن ذكوان كه گفت به حضرت صادق عليه‌السلام عرض كردم فدايت شوم! اين ماه رجب است تعليم نما مرا دعايى که حق تعالى مرا به آن نفع بخشد. حضرت فرمود:
بگو در هر روز از رجب در صبح و شام در عقب نمازها

يَا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ  كُلِّ شَرٍّ

يَا مَنْ يُعْطِي الْكَثِيرَ بِالْقَلِيلِ يَا مَنْ يُعْطِي مَنْ سَأَلَهُ‏

يَا مَنْ يُعْطِي مَنْ لَمْ يَسْأَلْهُ وَ مَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً
أَعْطِنِي بِمَسْأَلَتِي إِيَّاكَ جَمِيعَ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ جَمِيعَ خَيْرِ الْآخِرَةِ
وَ اصْرِفْ عَنِّي بِمَسْأَلَتِي إِيَّاكَ جَمِيعَ شَرِّ الدُّنْيَا وَ  شَرِّ الْآخِرَةِ
فَإِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَيْتَ وَ زِدْنِي مِنْ فَضْلِكَ يَا كَرِيمُ 

يَا ذَا الْجَلاَلِ وَ الْإِكْرَامِ يَا ذَا النَّعْمَاءِ وَ الْجُودِ يَا ذَا الْمَنِّ وَ الطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتِي عَلَى النَّار

اى خدايى كه از او اميد هر خير و احسان دارم و نزد هر شرى از خشم او ايمنى مى‏جويم
اى آنكه عطا مى ‏كنى (رحمت و نعمت) بسيار را با (عمل) كم، اى آنكه هر كه سؤال كند عطا ميكنى
اى آنكه به هر كه سؤال نكند و تو را هم نشناسد باز از لطف و رحمتت عطا مى ‏كنى
عطا فرما مرا كه از تو درخواست مي‏كنم جميع خوبيهاى دنيا و جميع خوبيهاى آخرت را
و دفع فرما از من به درخواستم از تو، جميع شرور دنيا و آخرت را
زيرا عطاى تو بى ‏نقص است و از فضل و كرمت بهره من را بيفزاى اى خداى كريم
اى صاحب جلال و بزرگوارى، اى صاحب نعمتها و جود، اى صاحب عطا و كرم، به كرمت محاسنم را بر آتش دوزخ حرام گردان