.

در این عمری که میدانی
فقط چندی مهمانی،به جان و دل
تو عاشق باش رفیقان را مراقب باش،
مراقب باش تو به آنی،دل موری نرنجانی،
که در آخر تو میمانی
و مشتی خاک که از آنی،
دلا یاران سه قسمند گر بدانی؛
زبانی اند و نانی اند و جانی!
به نانی نان بده از در برانش،
محبت کن بیاران زبانی،ولیکن یار جانی را
نگه دار؛به پایش جان بده تا میتوانی...!